Statystyki odwiedzin  

Dzisiaj: 13
Wczoraj: 13
Poprzedni tydzień: 88
Poprzedni miesiąc: 567
Ogółem: 94547

Poland 88.9%Poland
United States 6.1%United States
United Kingdom 2.5%United Kingdom
Netherlands 0.5%Netherlands
Germany 0.3%Germany
   

   

   

   

   

   

   

   

   
 
   
   

 Siostry Służebniczki pochodzące z Szynwałdu (rok wstąpienia 1904-1910)

Siostra LITWIN ANNA LAURENCJA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Obłóczyny

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

08.11.1886

10.06.1904 25.06.1904 09.06.1919 58

Placówki siostry

Siostra Anna miała już w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek swoją siostrę, a niedługo miały pójść w ich ślady jeszcze 4 siostry i jedna przyrodnia. W II roku nowicjatu siostra przygotowywała się do egzaminu freblowskicgo w Szynwałdzie i w Orzechówce (1905-1906). Egzamin ten złożyła w Krakowie w roku 1906. I profesję zakonną złożyła 5 września 1906 roku. Pracowała następnie jako ochroniarka w Staromieściu (1906 - 1907), potem w zakładzie sierot jako wychowawczyni w Borku (1907-1916) i znowu w charakterze ochroniarki w Szczucinie (1916 - 1917) i w Skawinie (1917-1918). Przez kilka następnych lat pełniła obowiązki wychowawczyni sierot w zakładach w Krzeszowicach (1918-1919), potem w Turkowicach (1919-1921) i przez kilka miesięcy w Tarnopolu. W roku 1921 przez 3 miesiące prowadziła ochronkę w Podkamieniu i przez kilka miesięcy opiekowała się dziećmi w zakładzie sierot we Lwowie. Po kilkutygodniowej kuracji w Dublanach siostra objęła pracę wychowawczyni w Turko- wicach 91922-1923), po czym została przeniesiona do Krakowa, do zakładu sierot przy ul. Emaus. Pełniła tam obowiązki przełożonej domu (1923-1932). Następnie pracowała jako przełożona: w Birczy (1932-1935), w Mokrzyszowic (1935-1937), w Szynwałdzie w domu "Litwinówka" (1937-1938), w Uściu Solnym (1938 - 1950) i w Szczucinie (1950-1953). Z powodu cukrzycy wyjechała do Krynicy, gdzie miała możliwości leczenia się i odpoczynku (1953-1955), potem przebywała w Bachorzu (1955-1956) a od 10 grudnia 1956 roku w domu macierzystym. Po kilku miesiącach wróciła do Krynicy. W roku 1957 wyjechała do Szynwałdu. Zakończyła życie na skutek paraliżu. Siostra z domu rodzinnego wyniosła podstawy religijnego wychowania, a w życiu zakonnym pogłębiała je i udoskonalała. W duchu posłuszeństwa zakonnego podejmowała prace jej zlecane, poświęcając im wszystkie swoje siły i zdolności.

Siostra zmarła†

1962 roku w Szynwałdzie mając 76 lat

Siostra SMOLEŃ MARIA LIDIA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Pierwsze śluby złożyła

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

28.09.1889

19.06.1904 18.07.1906 26.07.1918 63

Placówki siostry

Przed wstąpieniem do Zgromadzenia siostra Lidia uczyła się prywatnie, a uczył ją ks. prałat Siemieński i siostra Florentyna Marek. Po ukończeniu nauki zdała egzamin w 3 - letniej szkole wydziałowej w Tarnowie. W drugim roku nowicjatu pomagała w ochronce w Szynwałdzie (1905-1906) i sama się uczyła, a po złożeniu pierwszych ślubów została skierowana do Przemyśla (1906-1908), gdzie po odpowiednim, także prywatnym, przygotowaniu - jako eksternistka złożyła egzamin dojrzałości w Seminarium Nauczycielskim. Po maturze otrzymała posadę w Bogoniowicach (1908-1923), a następnie w Krzeczowie (1923-1943), gdzie była kierowniczką szkoły i przez kilka lat przełożoną we wspólnocie sióstr. Po historycznej pacyfikacji Krzeczowa i po kilkutygodniowym pobycie w więzieniu w Zakopanem i w Krakowie, została wywieziona - razem z siostrą Cypriana Babiak do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Tutaj pracowała jeszcze do roku 1949 jako nauczycielka szkoły powszechnej, a zwolniona z pracy przez władze szkolne, uczyła religii w Krzeczowie i w Lubieniu (1949-1956). W latach 1949-1955 pełniła obowiązki przełożonej domu. Przez 3 miesiące wypoczywała w Ujeździe, potem przebywała w Domu sióstr emerytek w Liskowie (1956-1957), i znowu przez kilka miesięcy uczyła religii w Zgorzelcu (1957). Jako emerytka pomagała w pracach domowych w Liskowie (1957-1959), a przez kilka miesięcy prowadziła księgowość przedszkola w Kłodnicy (1957). Ostatnie lata z kilkumiesięczną przerwą pobytu w Staniątkach spędziła w Łętowni (1959-1967). Siostra Lidia, jako uczennica i jako nauczycielka, wykazywała wielkie zdolności. Przygotowana wszechstronnie, dobrze wypełniała swoje obowiązki. Nie ograniczała się jednak tylko do sali szkolnej, lecz prowadziła oświatę pozaszkolną. Prowadziła też stowarzyszenia religijne i społeczne, urządzała imprezy, uczyła śpiewu i robót, doradzała mieszkańcom w ich różnych trudnych okolicznościach życiowych. Mieszkańcy darzyli siostrę pełnym zaufaniem, przychodzili do szkoły ze swoimi problemami. Samorzutnie też zgłaszali się do pracy u sióstr. Siostra znała prawie wszystkich po imieniu, interesowała się tym, co ich cieszy i boli. Ludzie mogli zawsze liczyć na jej pomoc. Także w Oświęcimiu siostra Lidia z poświęceniem pracowała przy chorych więźniarkach, podtrzymywała ich na duchu, modliła się z nimi, dzieliła tym co otrzymała w przesyłkach. We wspólnocie siostrzanej była kochana. Prawa i życzliwa, wierna ślubom i przepisom Konstytucji, jako przełożona dbająca o życie wewnętrzne powierzonych jej sióstr, dla siebie nie wymagająca. Jeszcze jako emerytka pomagała, w czym mogła, do końca czynna, delikatna, a przede wszystkim - rozmodlona. Zmarła na schorzenie serca i nadciśnienie.

Siostra zmarła†

11.09.1967 roku w Łętowni mając 78 lat
Siostra ZIĘBA TEKLA BARBARA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Pierwsze śluby złożyła

Ponowiła śluby

W zgromadzeniu lat

22.09.1886

10.06.1904 __ 7.08.1912 11

Placówki siostry

Siostra Barbara po ukończeniu nowicjatu uczyła się prywatnie w Przemyślu, przerabiając materiał z zakresu seminarium nauczycielskiego. 26 maja 1908 roku złożyła egzamin dojrzałości. Tegoż jeszcze roku została zaangażowana jako tymczasowa nauczycielka w dwu klasowej szkole ludowej, państwowej w Tyliczu. Po trzyletniej praktyce szkolnej złożyła egzamin kwalifikacyjny i uzyskała patent na stałą już nauczycielkę. Z dniem 1 lutego 1913 roku została przeniesiona do jedno klasowej szkoły ludowej w Czarnej powiat Pilzno.

Siostra zmarła†

03.06.1915 roku w Czarnej mając 29 lat

Siostra CZARNIK MARIA KOLETA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Pierwsze śluby złożyła

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

16.12.1886

18.06.1904 25.06.1904 2.11.1919 39

Placówki siostry

Ażeby zdobyć kwalifikacje do zawodu nauczycielskiego, s. Kołeta w II roku nowicjatu z kilku siostrami prywatnie uczyła się najpierw w Kołomyi (1905-1906), potem w Starej Wsi i w Przemyślu (1906-1908). Po złożeniu 1 lipca 1908 roku egzaminu dojrzałości w Przemyślu objęła pracę nauczycielki w Grodzisku (1908-1020) potem w Żdżarach (1920 -1925) i w Lubieniu Wielkim (1925-1941). Na wszystkich tych placówkach warunki pod każdym względem były trudne, szczególnie w Żdżarach, gdzie nie było w pobliżu kościoła. W czasie II wojny światowej, usunięta ze szkoły a następnie i z domu - s. Koleta wyjechała do Szynwałdu. Częściowo przebywała u rodziny a także w domu sióstr w zakładzie (1941-1943). Od 1943 roku do końca życia mieszkała w domu macierzystym. Siostra Kołeta była dobrą nauczycielką. Kochała dzieci i wychowywała je w duchu religijnym i patriotycznym. W szkole prowadziła Krucjatę Eucharystyczną. Pracowała również nad młodzieżą w Akcji Katolickiej.

Siostra zmarła†

26. 01. 1944 roku w Starej Wsi mając 57 lat

 Siostra LITWIN ZOFIA CECYLIA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Obłóczyny

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

5.05.1890

27.08.1907 18.12.1907 23.09.1921 50

Placówki siostry

Zofia (imię używane) w 17 roku poświeciła się Bogu w Zgromadzeniu Sióstr Służebniczek, gdzie były już jej dwie siostry. Pochodziła z zamożnej rodziny. W drugim roku nowicjatu została wysłana na placówkę do Rymanowa. Pomagała w pracy przy dzieciach ochronkowych i obsługiwała kościół (1909-1913). W tym czasie 25 września 1910 roku złożyła I śluby zakonne. Z Rymanowa wyjechała do Podhorzec i tam zastała ją I wojna światowa (1913-1914). Wtedy przeniesiono ją do Podkamienia, gdzie pracowała jej starsza siostra, siostra Felicja. Uczyła się tam muzyki organowej i obsługiwała kościół (1914-1918). Następnie, ze względu na dobre, górskie powietrze wysłano siostrę Zofię do Kalwarii Zebrzydowskiej. Obsługiwała kościół parafialny, prowadziła chór kościelny i pracownię sztucznych kwiatów (1918-1920). W roku 1920 otrzymała przeniesienie do Koropca, gdzie zajęła się pracą w ochronce i obsługą kościoła. Po 2 latach wyjechała do Kochawiny na stanowisko organistki (1922-1926). Przez następne 6 lat od 1926 do 1932 roku pełniła obowiązki socjuszki mistrzyni w Starej Wsi, uczyła śpiewu i grała w kaplicy. Od 7 czerwca 1932 roku przez 24 lata pełniła obowiązki przełożonej domu w Kalwarii Zebrzydowskiej, a równocześnie i obowiązki organistki. Siostry wykonywały sztuczne kwiaty, sprzedawały też dewocjonalia pątnikom. W roku 1956 na skutek wygaśnięcia kadencji została zwolniona z urzędu przełożonej domu. Siostra Zofia od dłuższego czasu chorowała na astmę i reumatyzm. W pierwszych dniach sierpnia zachorowała na zapalenie płuc, które stało się przyczyną jej śmierci. Siostra miała wielkie nabożeństwo do Matki Najświętszej, toteż w ciągu pobytu w Kalwarii, bez względu na pogodę, codziennie raniutko spieszyła na górkę do klasztoru oo. bernardynów, by pomodlić się przed cudownym obrazem Matki Boskiej, a następnie pośpiesznie wracała do kościoła parafialnego, by tam pełnić obowiązki organistki. Życie zakonne zawsze ją pociągało, a służba Niepokalanej była jej ideałem. Śpiewem i muzyką przyczyniała się do chwały Bożej. Dla sióstr była wzorową przewodniczką, wyrozumiałą i kochającą. Przykładem własnej pobożności, pracowitości i prostoty zachęcała do życia cnotliwego.

Siostra zmarła†

13.08.1957 roku w Kalwarii Zebrzydowskie mając 67 lat

Siostra KOŁODZIEJ ANNA BARBARA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Obłóczyny

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

30.05.1890

07.08.1908 14.11.1908 23.09.1921 41

Placówki siostry

Siostra Barbara używała imienia Stanisława za pozwoleniem przełożonej generalnej Matki Leony. Całe prawie życie zakonne spędziła na pracy wśród dzieci i młodzieży. Prowadziła ochronkę w Chorkówce (1910-1916, 1917-1920) i w Chrzanowie (1916-1917). Następnie siostra Stanisława prowadziła ochronkę w Świątnikach (1920-1922) i w Sieniawie (1922-1923). W roku 1923 po raz już trzeci wyjechała do Chorkówki, lecz tym razem jako przełożona domu (1923-1029). Następnie pełniła te same obowiązki: w Starym Samborze (1929 1930). W Borysławiu w zakładzie sierot (1930-1938) i w Krakowie Czerwonym Prądniku w zakładzie sierot (1918-1946). Podczas okupacji niemieckiej zakład ten został przeniesiony do Starej Wsi. Po okupacji siostry wraz z dziećmi wróciły do Krakowa. Ponieważ stan zdrowia siostry wymagał większego odpoczynku przeniesiono siostrę na równorzędne stanowisko, ale mniej odpowiedzialne do Łańcuta (1946-1948). W tym czasie leczyła się w Szczawnicy. Badania lekarskie stwierdziły u niej raka. Siostrę Stanisławę przeniesiono do Szynwałdu gdzie miała zapewnioną opiekę duchową i tutaj zmarła. Siostra Stanisława wierna powołaniu, pełniła na codzień wolę Bożą w pracy nad młodzieżą i dziatwą, szczególnie sierocą, a pełniła ją z poświęceniem i umiłowaniem.

Siostra zmarła†

09.07.1949 roku w Szynwałdzie mając 59 lat

Siostra LITWIN AGNIESZKA GERTRUDA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Pierwsze śluby złożyła

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

19.03.1892

12.09.1908 11.10.1912 23.07.1924 57

Placówki siostry

Siostra Gertruda pochodziła z wielodzietnej i bardzo religijnej rodziny. Od dzieciństwa patrzyła na budujący przykład cnotliwego życia ojca i matki. W takiej rodzinie zrodziło się aż 6 powołań do Zgromadzenia sióstr służebniczek, w tym i siostry Gertrudy. Gertruda, będąc jeszcze przy rodzicach, ukończyła szkołę ludową, a w Zgromadzeniu uczyła się różnych kursów wychowawczych, katechetycznych i zdobyła umiejętność gry na organach. Całe więc życie zakonne upłynęło siostrze na zajęciach odpowiednich do przygotowania: przy dzieciach, przy młodzieży i w kościele. Początkowo uczyła dzieci Ochronkowe. Jako nowicjuszka II roku wyjechała najpierw do Krościenka Wyżnego (1910-1912), następnie przez 2 miesiące była w Niżniowie (1912) i przez 3 miesiące w Chmielowie (1912). Jesienią, po złożeniu I ślubów, skierowana została do Przemyśla (1912-1913) na przygotowania do egzaminu freblowskiego, a później w Gliniku Mariampolskim. (1913-1915) uczyła dzieci i młodzież śpiewu. W Obertynie (1915-1917) pełniła funkcję organistki w kościele parafialnym i pomagała przy gospodarstwie. W 1917 r. zlecono siostrze obowiązek wychowawczyni w nowo powstałym zakładzie w Woli Justowskiej (1917- 1926), skąd dojeżdżała też do Krakowa (1924) na kurs katechetyczny. Jednak w dalszym życiu nie była katechetką lecz organistką, a przy tym spełniała różne inne obowiązki. Tak było na następnej placówce w Krynicy, gdzie przebywała od 1926 do 1959 roku. Najpierw była tu organistką w kościele parafialnym, uczyła dzieci i prowadziła młodzież, później doszła jej obsługa kościoła oraz gości w okresie sezonu (1929-1933). W 1929 r. jeździła do Warszawy na kurs wychowawczy, po którym uzyskała patent. W Krynicy zlecono siostrze również obowiązki przełożonej domu i pełniła je (za dyspensą) od 1933 do 1959 roku z dwuletnią przerwą (1947-1949), w czasie której przebywała we Wrocławiu - Leśnicy, będąc tam również przełożoną i intendentką. Po powrocie z Wrocławia przełożeństwo w Krynicy - Ochronce było głównym i niemal jedynym jej obowiązkiem (1949-1959); tylko w niedziele i święta pomagała siostrze organistce, która w tych dniach musiała obsłużyć 2 kościoły - w Krynicy i w Słotowinach - oraz kaplicę w ochronce. Po skończonej kadencji przez kilka miesięcy przebywała na dłuższym wypoczynku w Rzezawie (1959-1960), gdzie obowiązki przełożonej pełniła jej rodzona siostra i tu także pomagała trochę w różnych pracach. Raz jeszcze zlecono siostrze przełożeństwo, tym razem na małej placówce z półpubliczną kaplicą w Pełkiniach - Wygarkach. Sprawowała je, łącznie z funkcją organistki, przez 3 lata (1960-1963). Po skończonej kadencji nie wyjechała z Pełkiń, ale pozostała tam nadal jako organistka i jako "prawa ręka" siostry przełożonej, pomagając jej w prowadzeniu kancelarii domowej i kaplicznej (1963-1965). Chociaż była już słaba fizycznie, bo i wiek ją do tego upoważniał, nigdy nie pozostawała bezczynna - do ostatka spełniała swoje obowiązki i dużo się modliła. Wieczorem 13 kwietnia 1965 r. gwałtowny ból w klatce piersiowej był pierwszym sygnałem Bożego wezwania. Dzięki natychmiastowej pomocy lekarskiej ból ustąpił, lecz siostra spodziewając się odejścia z tej ziemi poprosiła o sakrament chorych i tak przygotowana na spotkanie z Panem odeszła do Niego cichutko żegnana przez współsiostry i wszystkich, którzy ją znali. Zakończyła ziemską wędrówkę siostra, która swoim uśmiechem, życzliwym słowem i współczuciem, a przede wszystkim modlitwą i pełną poświęcenia pracą, tak wiele dobrego uczyniła dla bliźnich i dla Kościoła. Siostra Gertruda była dobrą zakonnicą i dobrą przełożoną. Cechowała ją delikatność w obejściu i troskliwość o dobro duchowe i materialne sióstr powierzonych jej pieczy. Lubiła im sprawiać drobne przyjemności Jako wychowawczyni sierot odznaczała się specjalnym taktem pedagogicznym była im matką i ukształtowała ich charaktery. Dzieci kochały ją, a na pytanie, kim chciałyby być, gdy dorosną, odpowiadały w dziecięcej szczerości: "siostrą Gertrudą". Kryniczanie z księdzem proboszczem na czele, byli wdzięczni za olbrzymi wkład i wszechstronną pomoc. Siostrę Gertrudy w ich parafianie zapragnęli mieć ją pośród siebie także po śmierci. Staraniem Księdza Dziekana ciało siostry zostało przewiezione do Krynicy i złożone wśród licznie zgromadzonego ludu na tamtejszym cmentarzu. Dobry Bóg spełnia nawet ciche pragnienia tych, którzy Go miłują i wiernie Mu służą. Siostra Gertruda nie chciała spoczywać na cmentarzu w Pełkiniach i modliła się też o nagłą, ale spodziewaną śmierć.

Siostra zmarła†

15.04.1965 roku w Pełkiniach - Wygarkach mając 73 lata

Siostra LASKA MARIA SYDONIA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Obłóczyny

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

15.04.1892

13.08.1910 21.11.1910 23.07.1924 35

Placówki siostry

Siostra Sydonia wstąpiła do Zgromadzenia Siustr służebniczek po ukończeniu szkoły ludowej i rocznej szkoły rolniczej w Szynwałdzie. Jako nowicjuszka II roku pomagała w pracy w ochronce w Kamionce Strumiłowej (1911-1912), a następnie uczyła się w Przemyślu (1912-1914). W tym czasie 24 września 1913 roku złożyła I profesję zakonną. Po wybuchu I wojny światowej jak wiele innych sióstr zaangażowano do pracy pielęgniarskiej w wojskowych szpitalach polowych. Pracowała między innymi na Węgrzech (1914-1915). Zwolnioną z pracy w szpitalu zatrzymano w Czechach, gdzie w miejscowości Choceń przebywali uchodźcy z Polski, zgrupowani w oddzielnych barakach. Siostra Sydonia otrzymała pracę wychowawczyni w sierocińcu (1915-1917). Po powrocie do kraju pracowała w charakterze wychowawczyni w Andrychowie (1917-1918), potem przebywała po kilka miesięcy w domu macierzystym i w Przemyślu, a od 1918 do 1919 roku zastępowała siostrę nauczycielkę w szkole ludowej w Żdżarach. W roku 1919 otrzymała nominację na stanowisko socjuszki mistrzyni nowicjatu (1919-1924). Miała dobre podejście do młodzieży. Od roku 1924 pełniła obowiązki przełożonej we Lwowie przy ul. Złota 10 (1924-1927), potem w Kielcach, również w zakładzie sierot (1927-1936) i w Zawierciu (1936-1945). W roku 1945 została przez lekarza skierowana do szpitala w Krakowie. Podejrzewano raka żołądka. W kilka dni po operacji przeniosła się do wieczności. Siostra Sydonia to jedna z bardzo ofiarnych i dobrych sióstr "Wszystko dla ubogich" - to hasło było dla niej jakby nakazem.

Siostra zmarła†

31.08.1945 roku w Krakowie mając 53 lata

Siostra PLEBANEK ZOFIA ALFREDA

Rok urodzenia

Wstąpiła do zgromadzenia

Obłóczyny

Złożenie ślubów wieczystych

W zgromadzeniu lat

26.03.1889

16.09.1910 21.11.1910 12.10.1923 35

Placówki siostry

Siostra Alfreda wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek po ukończeniu szkoły ludowej i rocznej gospodarczej w Szynwałdzie. Od drugiego roku nowicjatu pracowała w kuchni szpitalnej w Drohobyczu. Początkowo tylko pomagała, a po złożeniu piewszych ślubów zakonnych 9 maja 1913 roku pracowała już samodzielnie (1911-1917). Następnie prowadziła kuchnię: w Nadybach (1917-1918, 1032-1934), w Borysławiu (1918-1922), w Brzesku Nowym (1922-1923), w szpitalu w Będzinie (1923-1927) i w Łaźniewie (1927-1928). Przez kilka następnych miesięcy leczyła się. Najpierw w Szynwałdzie, potem w szpitalu w Drohobyczu i w Starej Wsi koło Drohobycza. W roku 1929 przez kilka miesięcy pracowała w kuchni w Siewierzu, a w roku 1930 przez 2 miesiące pełniła obowiązki przełożonej domu w ochronce w Tarnobrzegu. W tym samym jeszcze roku przeprowadziła z dziewczętami kurs gotowania w Zabierzowie, po czym prowadziła kuchnie: w Bolechowie (1930-1931) i w Kolonii Polskiej (1931-1932). Od roku 1934 do 1936 obsługiwała chorych w Hołodówce i znowu pracowała w kuchni: w Miechowie (1936-1938), w Lublinie (1938-1942) i w Pruchniku (1942- 1943). Będąc jeszcze w Lublinie, spadła ze schodów i złamała trzy żebra. Odtąd pomimo leczenia się w szpitalu w Gorlicach stale odczuwała ból. Przez pół roku przebywała w Starej Wsi potem w Chyszowie u swojej siostry przez kilka miesięcy i u drugiej siostry w Kolbuszowej. Od 3 maja 1944 roku przebywała w Starej Wsi zmarła z powodu gruźlicy.

Siostra zmarła†

19.05.1945 roku w Starej Wsi mając 56 lat
   
© "MIĘDZY NIEBEM A SZYNWAŁDEM" - Nieoficjalny serwis o Parafii N.M.P. Szkaplerznej w Szynwałdzie. Wszelkie prawa zastrzeżone 2010 - 2018